İsyan ediyorum...

İsyan ediyorum

Bugün her şeye isyan ediyorum…

Adaletsiz seçimlere, bencilliklere, bırakıp da gidenlere, hırslara, haksızlıklara, zamansız hastalıklara, kayıplara, gözyaşlarına isyanediyorum…

Bugün öyle bir gün…

Biyanım kaybetti bugün…

Alışık vazgeçmeye ama hiç her şeyden biranda vazgeçmemişti bu ben…

Ne olduğunu bilmiyorum, ama ne hissettirdiğini biliyorum…

Umutsuzluk,

Göğsünün tam ortasında ince bir sızı,

Boğazının ortasında düğümlenmiş kelimeler,

Yalnızlık,

Gözyaşların akmadığı ama dolu dolu olan gözler, 

Beyninin doğru ve yanlış arasındaki savaşı,

Kucağında kocaman bir boşluk,

 Her şeyden vazgeçiş….

Sonra….özlem…

Anne kucağına, kardeşin sıcaklığına, hani seni sevmeyen ama senin en sevdiğine, omuzdaki dost eline özlem…

İşte bunları hissettim bugün…. bana bu yaşattıkları için herşeye isyan ediyorum..

En basit cevabı da veriyorum kendime hemen sonra…

Geçer, bu da geçer…. Aynı yarayı temizleyip, daha acısı devam ederken üzerine fondöten sürerek kapatmak gibi.. bu da geçer….

Geçer, bu da geçer …Belki yeni umutlarla güneş yeniden doğar…